O wszystkim (Reklama: ,)
Koło — łączy symboliczną treść kręgu (y krąg) z modyfikującym ją aspektem ruchu, stawania się i przemijania; obok aspektu ruchu ważną rolę odgrywa także promieniste uporządkowanie szprych koła. W większości kultur koło pojawia się jako symbol solarny (np. jeszcze dziś w wielu miejscowościach w zwyczajach związanych z przesileniem zimowym); w wielu przedhist. kulturach Europy, po raz pierwszy w młodszej epoce kamiennej w Niemczech Środk. spotykamy znak koła z czterema szprychami, który zapewne również należy rozumieć jako solarny. Również na Środkowym Wschodzie rozety spotykane w licznych ornamentach pozostają być może w związku z kotem jako symbolem solarnym. Koło jest głównym symbolem buddyzmu i symbolizuje różne formy bytu, które potrzebują zbawienia, jak również naukę Buddy („koło życia" i „koło nauki"). Koło może być również symbolem całego kosmosu w odniesieniu do jego nieustannych cykli odnowy (np. rota mundi różokrzyżowców). Na wczesnochrześc. nagrobkach koło pojawia się jako symbol Boga i wieczności. Księga Daniela opisuje wizję płonących kół wokół głowy Boga, Ezechiel zaś wizję kół obsadzonych oczami, które biegną i zarazem pozostają w miejscu, wyrażając w ten sposób wszechmoc Boga. /" Zodiak często porównywano z kołem. C.G. Jung widzi w „kole" (środkowa rozeta okienna fasady) śrdw. katedr symbol jedności w wielości, szczególną postać /"mandali. /• Koło Fortuny. Koło Fortuny — szczególna forma symbolu kota ( /• koło), w której podkreśla się aspekt przemijalno-ści, ciągłej zmiany. Starożytność znała przedstawienie nagiego młodzieńca na dwóch uskrzydlonych kołach, który symbolizuje nie tylko przelotne szczęście, lecz także korzystną chwilę, kairos. Również bogini szczęścia i losu Tyche względnie /• Fortuna stoi na kole. W sztuce śrdw. często spotykamy koło szczęścia w węższym znaczeniu:
